هزارتو

احساسات گاهی بین کلمه های توی ذهن گم میشن. تا سرانگشتات میان، اما هرگز متولد نمیشن. گاهی هم غرق میشن؛ بین اشک هایی که هرگز توی چشمهات دیده نشدن. اون ها زندانی این زندون خاکین و ما، زندان های خاکی، زندونی هزار زندونیم.